กลางวันผ่านพ้น พบเป็นกลางคืน
และเป็นกลางวันอีกครั้ง
แต่กลับไม่ใช่กลางวันของเมื่อวาน
เสาร์ก็เสาร์เดิม เช้าก็เช้าเดิม
พระอาทิตย์ก็ดวงเดิม และยังขึ้นยังคงขึ้นทางเดิม
แต่ทุกอย่างไม่เคยเหมือนเดิม
เพราะวันนี้ไม่ใช่เมื่อวาน และเมื่อวานไม่ใช่พรุ้งนี้
เพราะทุกสิ่งคงอยู่ในปัจุบัน
ปัญจุบันกำหนดอนาคต และปัจุบันจะกลายเป็นอดีต
ณ วินาทีนี้ คือปัจุบัน
แต่เมื่อเราพูดถึงวินาทีนั้น มันเป็นอดีตไปแล้ว
อดีตไม่จำเป็นจะต้องเป็นสิ่งผ่านมาเนิ่นนาน
อดีต คือสิ่งที่เราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้
แม้แต่วินาทีเดียว...
สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับ_พระอาทิตย์ไม่เคยขึ้นช้าซักวัน
โลกยังคงเป็นสีฟ้า_และ_ต้นไม้ยังคงสีเขียว
ปูดำยังคงไม่สามารถใช้ก้ามเพื่อสังเคาะแสงเช่นพืชชั้นต่ำได้
ทุกสิ่งยังคงเป็นอย่างที่มันเป็น
เป็นธรรมชาติ ไม่ว่านาฬิกาที่คุณใส่จาร้อยล้านหรือร้อยเก้าๆ
แต่สิ่งที่มันแสดงให้เห็นเหมือนกันคือ
มันเฝ้าคอยพร่ำบอกคุณ บอก บอกคุณว่า
วันเวลาของคุณกำลังผ่านไปทุกๆเสี้ยววินาที...
ผ่านไปโดยไม่อาจย้อนมาให้แก้ไข
มันกาลังกลืนกินโอกาศของคุณตลอดเวลา
ไม่มีวันหยุดราชการ ไม่แม้แต่สักวินาทีเดียว
ไม่มีใครในโลกซื้อเวลาได้
มันไม่เคยรอ หนึ่งลมหายใจ เกิดหนึ่งวิญญาณ
คุณเองยังคงหายใจหนึ่งชีวิตโคตรสั้น
ใช้มันคุ้มทุกเสี้ยววินาทีแล้วรึยัง?
คุณมีความสุขในทุกวันมั้ย พอใจในตัวเองแค่ไหน
เคยทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้างรึยัง
รู้มั้ยว่ารสชาติของการ ให้ มันอร่อยแค่ไหน
หนึ่งชีวิตไม่ต้องมีมากมาย
แต่มีไม่เคยขาด เพราะรุ้จักคำว่า พอ
ไม่ว่าจะรู้จักพอดี รึ รู้จักพอใจ
ล้วนเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ
พอใจในสิ่งที่มี และสิ่งที่เป็น
(โอ๊ย~ กุจาไปบวชได้ละเนี่ย)
สิ่งที่พูดมันพูดง่าย นั้นคือสิ่งที่ควรเป็น
แต่มนุษย์ก็คือ มนุษย์ และยังคงเป็นมนุษย์
ชีวิตจิงไม่อาจเป็นได้ดังคำพูดที่สวยหรูเสมอไป
มนุษย์ยังคงต้องการสิ่งกระตุ้นเพื่อพลักดันเสมอ
แต่ถ้าสิ่งนั้นมันคือความสุข มันไม่ผิดหรอก
ถ้าคุณจะทำ !
เพราะในวันนี้
อาจไม่มีพรุ่งนี้
คุณควรมีความสุขกับ ปัจุบัน
English
